مقدمه

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﯾﮏ ﻧﻈﺮﯾﻪ اﺧﻼﻗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن اﻓﺮاد ﭘﺎﺳﺨﮕﻮی وﻇﯿﻔﻪ ﻣﺪﻧﯽ ﺧﻮد ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﺑﻪ ﺑﯿﺎن دﯾﮕﺮ، ﻫﯿﭻ ﺑﺤﺜﯽ درﺑﺎره اﺧﻼق ﺑﺪون ﺑﺤﺚ درﺑﺎره ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد. ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﭘﺬﯾﺮی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻫﻢ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ آﮔﺎﻫﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻫﻢ ﻣﻬﺎرتﻫﺎی ﺧﻮدﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ اﺳﺖ؛ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی آﮔﺎﻫﯽ از ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت ﻣﺎ ﺑﺮ دﯾﮕﺮان ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. از اﯾﻨﺮو، ﻫﺮ ﻓﺮد وﻇﯿﻔﻪ دارد ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺳﻮدﻣﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺧﻮد.

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻦ رﺷﺪ اﻗﺘﺼﺎدی، رﻓﺎه ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ ﺑﺮﻗﺮار ﺷﻮد، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد در ﻏﯿﺮ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻫﺮ ﻋﻤﻞ ﯾﺎ ﺗﺼﻤﯿﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯾﺎ ﻣﺤﯿﻂ آﺳﯿﺐ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، از ﻧﻈﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻏﯿﺮﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ ﺗﻠﻘﯽ ﻣﯽﺷﻮد. ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻌﺪ از ورود ﺑﻪ ﺣﻮزه ﺗﺠﺎرت ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﮔﺮﭼﻪ، ﺟﺪا ﮐﺮدن اﺧﻼق ﺷﺮﮐﺖ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖ از اﺧﻼق ﻓﺮدی و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻓﺮدی دﺷﻮار اﺳﺖ، زﯾﺮا ﻣﺮدم ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎی ﺷﺮﮐﺖ را ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ. از آن ﺟﻬﺖ ﮐﻪ در ﺳﺎلﻫﺎی اﺧﯿﺮ ﺷﺎﻫﺪ رﺷﺪ و ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﻨﮕﺎهﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی ﻫﺴﺘﯿﻢ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ آن ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ و اﻗﺘﺼﺎد ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻣﻬﻢ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺗﺠﺎرت ﻣﻄﺮح ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرﺗﯽ، ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ و ﺑﻨﮕﺎهﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی در درون ﻳﻚ ﺳﺎﺧﺘﺎر و ﻧﻈﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﻳﻚ ﺧﺮده ﻧﻈﺎم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻋﻤﻞ ﮐﺮده و در ﻳﻚ دورﻧﻤﺎی ﮔﺴﺘﺮده، ﻧﻮﻋﯽ واﺑﺴﺘﮕﯽ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻣﯿﺎن ﺳﺎﻳﺮ ﺳﯿﺴﺘﻢﻫﺎ را ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ. ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ، روﻳﮑﺮدی ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮات ﻣﺜﺒﺖ ﻳﻚ ﺳﺎزﻣﺎن ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ و ﺑﻪ ﺣﺪاﮐﺜﺮ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪ. ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ در زﻣﺎن ﺣﺎﺿﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪﻋﻨﻮان اﺑﺰار ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت، ﺷﻬﺮت و ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻫﻢ ﺑﺎزﯾﮕﺮان ﺧﺼﻮﺻﯽ و ﻫﻢ ﺑﺎزﯾﮕﺮان دوﻟﺘﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽﮔﺬارد.

از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﺑﻌﺪ از دو دﻫﻪ ﺑﺤﺚ و ﻧﻈﺮﻳﻪﭘﺮدازی، ﻫﻨﻮز از ﺗﻌﺮﻳﻒ روﺷﻦ ﻣﻮرد ﭘﺬﯾﺮش ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﺸﺪه اﺳﺖ، ﺗﻌﺎرﯾﻒ ﺑﺴﯿﺎری ﺑﺮای ﺗﺸﺮﻳﺢ اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم،ﮐﺎرﺑﺮد و اﺛﺮات آن اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ. واﺗﺎو از ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮان ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ دارد و ﺑﺮای ﻫﻤﻪ اﻓﺮاد ﻳﮑﺴﺎن ﻧﯿﺴﺖ. ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻔﻬﻮم ﺗﻌﻬﺪ ﻳﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ را در اﻳﻦ واژه ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ و ﺑﺮﺧﯽ دﻳﮕﺮ آن را ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ رﻓﺘﺎر ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮﺣﺴﺐ رﻋﺎﻳﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺧﻼﻗﯽ درﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ. ﮔﺮوﻫﯽ دﻳﮕﺮ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﻣﻌﺎدل ﭘﺮداﺧﺖ ﺻﺪﻗﻪ و ﮐﻤﻚﻫﺎی ﺧﯿﺮﻳﻪ داﻧﺴﺘﻪاﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ ﻧﯿﺰ آن را ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ آﮔﺎﻫﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﯽﭘﻨﺪارﻧﺪ، ﺑﺴﯿﺎری از آنﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﻌﻨﺎی واﻗﻌﯽ اﻳﻦ ﻣﻔﻬﻮم را درﻳﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ، آن را ﺑﻪ ﻣﻌﻨﯽ ﻣﺸﺮوﻋﯿﺖ و ﻣﻘﺒﻮﻟﯿﺖ ﻣﯽداﻧﻨﺪ و ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ ﻫﻢ آن را ﺑﻪ ﻣﺜﺎﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ وﻇﯿﻔﻪ ﻣﺤﻮل ﺷﺪه ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ، ﺟﻬﺖ اﻋﻤﺎل ﺿﻮاﺑﻂ رﻓﺘﺎری ﻣﺴﺌﻮلﮔﺮاﻳﺎﻧﻪ ﺑﺮای ﺑﻨﮕﺎهﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی، ﺑﺎزرﮔﺎﻧﺎن و ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان ﻣﯽﭘﻨﺪارﻧﺪ.

 

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﭼﯿﺴﺖ؟

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ اوﻟﯿﻦﺑﺎر در دﻫﻪ 1960 و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﻓﺸﺎر ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ ﺑﺮ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﺗﺨﺎذ روشﻫﺎی ﻣﺴﺌﻮﻻﻧﻪﺗﺮ ﻣﻄﺮح ﺷﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ، ﯾﮏ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﯾﺎ ﯾﮏ ﻣﺪل ﮐﺴﺐ و ﮐﺎر ﺧﻮدﺗﻨﻈﯿﻢ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﺟﺐ آن ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ دﻏﺪﻏﻪﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ را در اﻗﺪاﻣﺎت ﺗﺠﺎری و ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺧﻮد در ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮔﯿﺮﻧﺪ.

ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ روﺷﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ آن ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ ﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻦ ﺿﺮورﯾﺎت اﻗﺘﺼﺎدی، زﯾﺴﺖ ﻣﺤﯿﻄﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ )روﯾﮑﺮد ﺳﻪﮔﺎﻧﻪ - ﺧﻄﯽ( دﺳﺖ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ، در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎرات ﺳﻬﺎﻣﺪاران و ذﯾﻨﻔﻌﺎن را ﻧﯿﺰ ﺑﺮﻃﺮف ﻣﯽﮐﻨﺪ. از اﯾﻨﺮو، ﻣﯽﺑﺎﯾﺴﺖ ﺑﯿﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﻣﻔﻬﻮم اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮏ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺸﺎﻏﻞ و ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﺧﯿﺮﯾﻪای، ﺣﻤﺎﯾﺖﻫﺎی ﻣﺎﻟﯽ ﯾﺎ ﺑﺸﺮدوﺳﺘﺎﻧﻪ ﺗﻤﺎﯾﺰ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ. ﺑﺎ اﯾﻨﮑﻪ دﺳﺘﻪ دوم اﻗﺪاﻣﺎت ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺳﻬﻢ ارزﻧﺪهای در ﮐﺎﻫﺶ ﻓﻘﺮ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ و ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ اﻋﺘﺒﺎر ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﺑﺮﻧﺪ آن ﺷﻮﻧﺪ، اﻣﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ وﺿﻮح ﻓﺮاﺗﺮ از اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺳﺖ. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ در ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺷﺮﮐﺖ در ﺑﺮاﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ، اﻧﺴﺎنﻫﺎ و ﻣﺤﯿﻄﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ در آن ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ از ﺟﺴﺘﺎرﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی و ﻣﺎﻟﯽ ﻓﺮاﺗﺮ ﻣﯽرود. از اﯾﻨﺮو، دو ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ

ﻋﺒﺎرت اﺳﺖ از:

  • ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﻫﻢ ﺑﺮای ﻣﺼﺮفﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﻫﻢ ﺑﺮای ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ.
  • ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ راﻫﯽ ﻋﺎﻟﯽ ﺑﺮای ﺑﺎﻻ ﺑﺮدن روﺣﯿﻪ در ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎر اﺳﺖ.

 

موضوعات کلیدی مسئولیت اجتماعی شرکتی

ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺖ، ﺑﻬﺮهوری ﻣﺤﯿﻂ زﯾﺴﺘﯽ، ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺴﺌﻮل، ﻣﺸﺎرﮐﺖ ذﯾﻨﻔﻌﺎن، اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی ﮐﺎر و ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﺎر، رواﺑﻂ ﮐﺎرﮐﻨﺎن و ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺑﺮاﺑﺮی اﺟﺘﻤﺎع، ﺗﻌﺎدل ﺟﻨﺴﯿﺘﯽ، ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ، ﺣﮑﻤﺮاﻧﯽ ﺧﻮب و اﻗﺪاﻣﺎت ﺿﺪ ﻓﺴﺎد. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ اﺟﺮا ﺷﻮد ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺰﯾﺖﻫﺎی رﻗﺎﺑﺘﯽ ﻣﺘﻨﻮﻋﯽ از ﺟﻤﻠﻪ اﻓﺰاﯾﺶ دﺳﺘﺮﺳﯽ ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ و ﺑﺎزار، اﻓﺰاﯾﺶ ﻓﺮوش و ﺳﻮد، ﺻﺮﻓﻪﺟﻮﯾﯽ در ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﻋﻤﻠﯿﺎﺗﯽ، ﺑﻬﺒﻮد ﺑﻬﺮهوری و ﮐﯿﻔﯿﺖ، ﺑﻬﺒﻮد ﺗﺼﻮﯾﺮ و ﺷﻬﺮت ﺑﺮﻧﺪ، اﻓﺰاﯾﺶ وﻓﺎداری ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن، ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی ﺑﻬﺘﺮ و ﻓﺮآﯾﻨﺪﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ رﯾﺴﮏ، ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮐﺎرآﻣﺪ را ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ.

از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻫﺪف اوﻟﯿﻪ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻮد اﺳﺖ، ﻫﻨﺮﻳﮑﻮﻳﺲ و ﺳﺎدورﺳﮑﯿﯽ در ﺳﺎل 1999 ﺑﯿﺎن ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﺮ ﺗﺄﻣﯿﻦ اﻧﺘﻈﺎرات ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺑﻪ ﺟﺎی ﮐﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺖ. آنﻫﺎ ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ را ﺑﻪ ﭼﻬﺎر دﺳﺘﻪ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ (ﻣﺸﺘﺮﻳﺎن، ﮐﺎرﻣﻨﺪان، ﺳﻬﺎﻣﺪاران و ﺗﺄﻣﯿﻦﮐﻨﻨﺪﮔﺎن)، ذﯾﻨﻔﻌﺎن اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ(ﺳﺎﮐﻨﺎن ﻳﻚ ﻣﺤﻞ)، ذﯾﻨﻔﻌﺎن ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و ذﯾﻨﻔﻌﺎن رﺳﺎﻧﻪای اﺳﺖ. آنﻫﺎ ﺑﺮ اﻳﻦ ﺑﺎورﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮ روی اﻳﻦ ﮔﺮوهﻫﺎی ذﯾﻨﻔﻊ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ و از ﻣﯿﺎن اﻳﻦ ذﯾﻨﻔﻌﺎن، ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦ ﮔﺮوه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺮرﺳﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ آنﻫﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﮕﺬارﻧﺪ. ﻣﻔﻬﻮم ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ اﮐﻨﻮن در ﮐﺸﻮرﻫﺎی ﺗﻮﺳﻌﻪﻳﺎﻓﺘﻪ و ﮐﺸﻮرﻫﺎﻳﯽ ﺑﺎ اﻗﺘﺼﺎد ﺑﺎز ﺑﻪ ﺷﺪت از ﺳﻮی ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺑﺎزﻳﮕﺮان اﻋﻢ از ﺣﮑﻮﻣﺖﻫﺎ، ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ، ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ، ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ و ﻣﺮاﮐﺰ ﻋﻠﻤﯽ دﻧﺒﺎل ﻣﯽﺷﻮد

  • ﺣﮑﻮﻣﺖﻫﺎ، ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ از ﻣﻨﻈﺮ ﺗﻘﺴﯿﻢ وﻇﺎﻳﻒ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﻫﺎ و ﺣﺮﮐﺖ در ﺟﻬﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﭘﺎﻳﺪار درﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ.
  • ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ را ﻧﻮﻋﯽ اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﺗﺠﺎری ﻣﯽﺑﯿﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد در ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﺷﺪت رﻗﺎﺑﺘﯽ، ﺑﺮ اﻋﺘﺒﺎرﺷﺎن اﻓﺰوده ﺷﻮد و ﺳﻬﻢﺷﺎن در ﺑﺎزار ﻓﺰوﻧﯽ ﮔﯿﺮد.
  • ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ و ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی ﻏﯿﺮدوﻟﺘﯽ، از ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ درﺧﻮاﺳﺖ ﭘﯿﺎدهﺳﺎزی ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دارﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻪ رﺳﻮاﻳﯽﻫﺎی ﻣﺎﻟﯽو ﻓﺠﺎﻳﻊ ﺣﺎﺻﻞ از ﻋﻤﻠﮑﺮد ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ آﮔﺎﻫﯽ و اﺷﺮاف دارﻧﺪ.
  • ﺳﺎزﻣﺎنﻫﺎی ﺑﯿﻦاﻟﻤﻠﻠﯽ، ﺑﺎﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻳﻨﮑﻪ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬاری ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ در دﻧﯿﺎی اﻣﺮوز ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺣﮑﻮﻣﺖﻫﺎ اﺳﺖ، ﺣﻞ ﭼﺎﻟﺶﻫﺎی ﺟﻬﺎﻧﯽ را ﺑﺪون ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽداﻧﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺴﯿﺎری از ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاران ﺑﻪ ﻧﻮﻋﯽ ﻣﺪﻳﺮان ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
  • ﻣﺮاﮐﺰ ﻋﻠﻤﯽ و داﻧﺸﮕﺎﻫﯿﺎن، ﺑﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﺮﮐﺘﯽ از زاوﻳﻪﻧﻘﺶ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎ در ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻳﻚ ﮐﺸﻮر، ﺗﻮﺳﻌﻪ دﻣﻮﮐﺮاﺳﯽ، ﺗﺪاﺧﻞ وﻇﺎﻳﻒ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﻫﺎی ﻳﻚ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﺎ ﺣﮑﻮﻣﺖ و ﻫﻢﭘﻮﺷﺎﻧﯽﻫﺎی ﺣﺎﺻﻞ از آن ﻣﯽﻧﮕﺮﻧﺪ.

دپارتمان پژوهش 

مدرسه عالی کسب و کار ماهان


مطالب مرتبط